Gromovnici

Gromovnici su, i posle četvrt veka od prvog izdanja, roman savremene tematike, habitualno vezane za urbani prostor. To je priča o odrastanju na periferiji industrijskog grada početkom 80-ih godina prošlog veka, koja predočava neusaglašenost kognitivnog, intelektualnog razvoja sa moralnim i socijalnim, unutar jednog samodovoljnog i sporomislećeg društva u eroziji sopstvenih vrednosnih okvira i njihove autistične referentnosti.

U fokusu je banda maloletnika koju čine tri mladića i dve devojke. Oni su deca istog kraja grada, iste ulice, pobačaji iste škole. Roman je pripovedan u prvom licu, alter ego je vođa bande „Gromovnici“ Aleksandar Mitrović. On nam govori o svom intelektualnom razvoju i moralnoj retardaciji usled pobune putem destrukcije. Njegov odnos sa devojkom Majom, članicom bande, ispisuje dirljivu, toplu, ali nemoguću ljubavnu priču, jer su njih dvoje, veoma nalik jedno drugom, spojeni u zlu. Njegov odnos sa drugom devojkom iz bande, Nelom, predstavlja nedorečeni erotizam i neželjenu vezu sa seksipilnom, ali priglupom, nesrećnom i potom za sav život unakaženom devojkom. Tu su još njegov rival unutar bande, inteligentni, lukavi i zlu okrenuti Boban, kao i priglupi, moralno indiferentni Šami, na čije se razorne pesnice banda oslanja u težim situacijama. Put destrukcije i nasilja kao jedini način pobune nameće se kao samorazumljiv u kontekstu socijalne sredine u kakvoj odrastaju.