Septembrina

Pred čitaocem je tiha, ali snažna proza, u kojoj se život prikazuje u svojim paradoksima... vrsta knjige koja ne galami, ali ostaje u čitaocu dugo nakon čitanja.

Njeni junaci nisu heroji u epskom smislu – to su obični ljudi, često na ivici, rastegnuti između onoga što osećaju duboko u sebi i onoga što im stvarnost, rutina i društvene okolnosti nameću. Tu dolazi do sukoba, ali ne nužno dramatičnog – češće je to sukob u tišini, u pogledu, u misli koja ostaje neiskazana. Proza koja je emotivno bogata, senzibilna i psihološki prodorna dok se stil kreće od lirskog ka fantastičnom, od realističnog ka simboličnom dok likovi tragaju za smislom, lepotom ili oslobođenjem u svetu koji ih pritiska normama, ratovima, strahom ili ustaljenim ulogama.

Upravo ta tanana linija između običnog i neobičnog koju Ljiljana Lukić vešto stvara čini ovu prozu autentičnim tragom u savremenoj srpskoj književnosti. Autorka majstorski otvara svet u kojem se stvarnost i mašta prepliću. Prostor u kome se radnje odvijaju deluje kao neka vrsta malog, zatvorenog univerzuma – mesta koje postoji istovremeno u stvarnom i u unutrašnjem svetu likova.

Tu su prisutni elementi svakodnevice, ali obrađeni na poetski način, što stvara utisak magičnog realizma. Čitalac se oseća kao da prisustvuje nekom drevnom pripovedanju, ispod krošnje, u tišini i hladu.