Obnova srpskog državno-crkvenog prava

Državno-crkveno pravo, kao grana pravne teorije i prakse, bilo je u doba komunističke vladavine zanemareno, gotovo posve ukinuto. U Srbiji je obnova tog prava započeta 2001. godine, a u vreme prve vlade Vojislava Koštunice (2004–2007) državno-crkveno pravo je objektivizovano u konkretne zakone. Posle 13 godina pravne praznine, 2006. godine donet je moderan demokratski Zakon o crkvama i verskim zajednicama; iste godine usvojen je i poseban Zakon o povratku (restituciji) imovine oduzete crkvama i verskim zajednicama, a krajem godine predloženi su programi Ministarstva vera koji su postali sastavni deo Zakona o budžetu Republike Srbije; početkom 2007. godine u Zakonu o ministarstvima definisane su nove nadležnosti Ministarstva vera. Konačno, 2006. godine u Ustav Republike Srbije ugrađene su neke načelne odredbe iz Zakona o crkvama i verskim zajednicama, pa su one pod nazivom „crkve i verske zajednice“ postale ustavna kategorija. (Prethodni ustav i zakon izbegavali su termin „crkva“.) Novo određenje crkava i verskih zajednica u Ustavu, kao i navedena četiri zakona i implementacija pojedinih odredaba iz njih u odgovarajuće zakone iz drugih oblasti, obnovili su srpsko državno-crkveno pravo i vratili ga u pravni sistem Srbije. Sticajem okolnosti našao sam se u položaju da podstičem i usmeravam proces obnove srpskog državno-crkvenog prava, da predlažem i obrazlažem zakone u kojima će ono biti objektivizovano.