Miš koji pegla
Brend:LOM
Prodavac:DELFI KNJIŽARE
792RSD
Ananas. Broj 1 e-trgovac u Srbiji.
Najbolji odnos cene i kvaliteta za 2025/2026 od strane ICERITAS.
Prostor koji propada kao ogledalo civilizacije
Miš koji pegla Bore Ćosića je poetsko-esejistička proza o propadanju prostora i civilizacije, granicama sveta i savremenom čoveku.
U ovom delu prostor nije samo fizička pozornica radnje, već nosilac značenja, simbol kolektivnog pamćenja i tihe dekadencije. Napušteno tenisko igralište, koje se postepeno pretvara u zapušteno smetlište, služi kao snažna metafora sveta koji gubi svoju strukturu, pravila i svrhu. Ćosić koristi fragmentarnu naraciju, bogat jezik i suptilnu ironiju kako bi prikazao kako se civilizacijski poredak urušava neprimetno, gotovo prirodno.
Granice koje su nekada bile jasno ucrtane — linije terena, mreža po sredini, podele prostora — brišu se, baš kao i granice između kultura, ideologija i istorija. Ostaje samo simbolična mreža koja i dalje deli svet, iako obe strane postaju jednako zapuštene. Autor kroz ovaj prostor promišlja savremeni identitet, tranziciju, beskućništvo i kolektivnu dezorijentaciju.
„Miš koji pegla“ nije klasična narativna proza, već misaoni tekst koji čitaoca poziva da posmatra, tumači i preispituje. To je knjiga koja se ne čita brzo, već se upija — sloj po sloj, značenje po značenje.
Alegorija jednog igrališta i dva sveta
Stajalo je negde jedno tenisko igralište, vremenom se i na njemu pokazivala nekakva bolest, kuga toga prostora. Najpre je njegov nekadašnji crveni pesak bio unazađen običnom prašinom koja se onde slegala iz svojih kosmičkih razloga, potom su fino iscrtane bele linije nestajale sa tla, kasnije ostala je samo mreža po sredini, opuštena i mlitava.
Onamo uselila su se deca koja su šutirala krpenu loptu, Cigani sa svojim psima i kolicima punim stvari, skitnice koje sede na zemlji, sa strane, naslonjene na zid. Samo je ona žalosna mreža i dalje visila tamo, označavajući dve strane sveta, dve istorije, dve civilizacije.
Pa onda beskućnik koji se pored nje našao mogao je birati hoće li boraviti u zapadnoj hemisferi, ili onoj istočnoj, mada obe lagano su se pretvarale u smetlište.
Književna vrednost i uticaj Bore Ćosića
Iako „Miš koji pegla“ ne pripada tradicionalnoj formi romana, kritika i čitalačka publika prepoznaju ga kao snažno autorsko delo koje nosi sve karakteristike Ćosićevog prepoznatljivog stila: esejističku slobodu, ironičnu distancu i duboku kulturološku refleksiju.
Bora Ćosić je jedan od najznačajnijih pisaca savremene srpske književnosti, a ovo delo potvrđuje njegovu sposobnost da kroz mali, gotovo neprimetan prizor ispiše veliku priču o svetu. Tekst je često citiran zbog svoje simbolike i univerzalnosti, jer govori o prostoru koji svi prepoznajemo — fizičkom, društvenom i unutrašnjem.
Knjiga je posebno cenjena među čitaocima koji traže literaturu sa višeslojnim značenjem, kao i među teoretičarima književnosti koji u njoj pronalaze elemente postmoderne, društvene kritike i filozofskog promišljanja.
Iako kratka po obimu, „Miš koji pegla“ ostavlja dugotrajan utisak i podstiče na razmišljanje, što je jedno od osnovnih merila njenog književnog značaja.
Kome je namenjena knjiga „Miš koji pegla“
Ova knjiga je idealna za čitaoce koji vole savremenu domaću književnost, eksperimentalnu prozu, filozofske i alegorijske tekstove, kao i dela koja istražuju društvo, identitet i prostor. Namenjena je onima koji uživaju u sporom, promišljenom čitanju i ne traže klasičnu radnju, već ideju i atmosferu.
„Miš koji pegla“ će posebno privući ljubitelje eseja, postmoderne književnosti i autore koji kroz simboliku govore o velikim istorijskim i civilizacijskim temama. Takođe je odličan izbor za studente književnosti, kulturologije i filozofije.
Miš koji pegla Bore Ćosića je poetsko-esejistička proza o propadanju prostora i civilizacije, granicama sveta i savremenom čoveku.
U ovom delu prostor nije samo fizička pozornica radnje, već nosilac značenja, simbol kolektivnog pamćenja i tihe dekadencije. Napušteno tenisko igralište, koje se postepeno pretvara u zapušteno smetlište, služi kao snažna metafora sveta koji gubi svoju strukturu, pravila i svrhu. Ćosić koristi fragmentarnu naraciju, bogat jezik i suptilnu ironiju kako bi prikazao kako se civilizacijski poredak urušava neprimetno, gotovo prirodno.
Granice koje su nekada bile jasno ucrtane — linije terena, mreža po sredini, podele prostora — brišu se, baš kao i granice između kultura, ideologija i istorija. Ostaje samo simbolična mreža koja i dalje deli svet, iako obe strane postaju jednako zapuštene. Autor kroz ovaj prostor promišlja savremeni identitet, tranziciju, beskućništvo i kolektivnu dezorijentaciju.
„Miš koji pegla“ nije klasična narativna proza, već misaoni tekst koji čitaoca poziva da posmatra, tumači i preispituje. To je knjiga koja se ne čita brzo, već se upija — sloj po sloj, značenje po značenje.
Alegorija jednog igrališta i dva sveta
Stajalo je negde jedno tenisko igralište, vremenom se i na njemu pokazivala nekakva bolest, kuga toga prostora. Najpre je njegov nekadašnji crveni pesak bio unazađen običnom prašinom koja se onde slegala iz svojih kosmičkih razloga, potom su fino iscrtane bele linije nestajale sa tla, kasnije ostala je samo mreža po sredini, opuštena i mlitava.
Onamo uselila su se deca koja su šutirala krpenu loptu, Cigani sa svojim psima i kolicima punim stvari, skitnice koje sede na zemlji, sa strane, naslonjene na zid. Samo je ona žalosna mreža i dalje visila tamo, označavajući dve strane sveta, dve istorije, dve civilizacije.
Pa onda beskućnik koji se pored nje našao mogao je birati hoće li boraviti u zapadnoj hemisferi, ili onoj istočnoj, mada obe lagano su se pretvarale u smetlište.
Književna vrednost i uticaj Bore Ćosića
Iako „Miš koji pegla“ ne pripada tradicionalnoj formi romana, kritika i čitalačka publika prepoznaju ga kao snažno autorsko delo koje nosi sve karakteristike Ćosićevog prepoznatljivog stila: esejističku slobodu, ironičnu distancu i duboku kulturološku refleksiju.
Bora Ćosić je jedan od najznačajnijih pisaca savremene srpske književnosti, a ovo delo potvrđuje njegovu sposobnost da kroz mali, gotovo neprimetan prizor ispiše veliku priču o svetu. Tekst je često citiran zbog svoje simbolike i univerzalnosti, jer govori o prostoru koji svi prepoznajemo — fizičkom, društvenom i unutrašnjem.
Knjiga je posebno cenjena među čitaocima koji traže literaturu sa višeslojnim značenjem, kao i među teoretičarima književnosti koji u njoj pronalaze elemente postmoderne, društvene kritike i filozofskog promišljanja.
Iako kratka po obimu, „Miš koji pegla“ ostavlja dugotrajan utisak i podstiče na razmišljanje, što je jedno od osnovnih merila njenog književnog značaja.
Kome je namenjena knjiga „Miš koji pegla“
Ova knjiga je idealna za čitaoce koji vole savremenu domaću književnost, eksperimentalnu prozu, filozofske i alegorijske tekstove, kao i dela koja istražuju društvo, identitet i prostor. Namenjena je onima koji uživaju u sporom, promišljenom čitanju i ne traže klasičnu radnju, već ideju i atmosferu.
„Miš koji pegla“ će posebno privući ljubitelje eseja, postmoderne književnosti i autore koji kroz simboliku govore o velikim istorijskim i civilizacijskim temama. Takođe je odličan izbor za studente književnosti, kulturologije i filozofije.
