Međuprostorje

Prva prozna knjiga koja otvara novu Agorinu biblioteku „„33““ posvećenu promociji mlađih književnih stvaralaca! Roman kojeg odlikuje originalnost, tj. „„samosvojnost““, budući da je reč o jednom osobenom rukopisu sa apsolutno ličnim pečatom, kojim je autor ostvario možda i najveći izazov hermetičnog pisca – da ispriča Priču, ali da pritom ne odustane od zaumne lavirintske forme, da tekst prožme intertekstualnim, metatekstualnim i hipertekstualnim pasažima, i stvori rukopis koji korespondira sa postulatima ergodičke književnosti. Između zaumnog, autopoetičkog, prizivajući sopstvene filozofije postojanja, stvarajući onu Bartovsku „„eksploziju teksta““ ovaj roman sasvim smelo promoviše visoku literarnu i estetsku vrednost savremenog stvaralaštva vodeći poetički dijalog sa dobropoznatim imenima eksperimentalne književnosti poput Danijelovskog, Džojsa, Pinčona, Pavića, Radovanovića itd...