Je li kriva sudbina?

Aleksandar Pejčić je pripremio jedno perfektno akademsko/kritičko/ izdanje Karavelove proze, pisane na srpskom jeziku, vešto sintezirajući i balansirajući informativno-znanstveni, istraživački, analitičko-interpretatorski i tekstološki aspekat. Na distanci od svake krajnosti – kako prećutkivanje doprinosa u srpskoj književnosti, tako i precenivanje tog doprinosa – Pejčić, imam u vidu i monografiju o Karavelovu i kritičko izdanje njegove srpske proze, je stvorio delo, koje daje veliki doprinos i srpskoj, i bugarskoj istoriji književnosti.