Esej o primatu minimalnog

Teza ove knjige jednostavna je: ima mesta instaliranju i opravdanju (kao, razume se, i osporavanju) zamisli „„negativnog angažmana““. Tri „„negativne““ teorijske koncepcije savremene filozofije odriču se „„maksimalističkih““ eksplanatornih, a još i pre preskriptivnih pretenzija, za račun vrednosti nekog ili nečeg „„minimalnog““, koje bi se istrajnim „„negativističkim““ držanjem i destilovalo i stilizovalo, i analiziralo i sačuvalo od perverzija i krivotvorenja. Te koncepcije insistiraju na preorijentaciji ili čak transformaciji mišljenja, takvoj da se ono kloni izazova ispovedanja i propovedanja „„pozitivno““ orijentisane doktrine ili vizije. Teorijski – i ne samo teorijski – odgovorna koncepcija negativnog angažmana morala bi se, verujemo, osloniti na uzore tog „„okreta negativnosti““ koji, pored ostalog, ispravnost mišljenja i postupanja samerava prema očiglednom zlu, patnji, nepravdi, laži.