Demoni ljubavi
Brend:Bez brenda
Prodavac:DELFI KNJIŽARE
3.600RSD
Ananas. Broj 1 e-trgovac u Srbiji.
Najbolji odnos cene i kvaliteta za 2025/2026 od strane ICERITAS.
Nova knjiga Olivere Žižović, Demoni ljubavi: Lav Tolstoj i dubinska psihologija, posvećena je dvema ključnim temama za Tolstoja, koje su podjednako važne u njegovom životu i stvaralaštvu: braku, odnosno ljubavi i muško-ženskim odnosima, s jedne strane, i smrti, s druge. Autorka takođe ističe da je Lav Nikolajevič stvorio „tri velika, sa malo čime uporediva umetnička dela: dva romana 'dugog daha', Rat i mir (1864–1869) i Ana Karenjina (1873–1877), i sopstveni život (1828–1910)“.
Knjigu čine dve prepletene i međusobno upotpunjujuće celine. Prvi deo fokusira se na interpretaciju i dubinsko-psihološku analizu Ane Karenjine i „Krojcerove sonate“, sagledavajući muško-ženske odnose koji su doveli do samoubistva naslovne junakinje romana, odnosno do junakovog ubistva supruge u pripoveci. Budući da je Tolstoj, kako autorka ističe, s godinama sve više držao do života – složenog, nesagledivog i teško dokučivog – a sve manje do umetnosti, drugi deo Demona ljubavi posvećen je sagledavanju dve Tolstojeve opsesivne teme iz perspektive njegovog ličnog, unutrašnjeg iskustva.
Za taj deo analize, kao polazište, ali i svojevrsno ishodište, poslužio je Tolstojev veliki, arhetipski san s kraja njegove Ispovesti, sagledan i protumačen iz dubinsko-psihološke perspektive. Reč je o snu koji sumira Tolstojev prolazak kroz egzistencijalnu, psihološku i duhovnu krizu – krizu smisla, ili, kako je on sam formulisao, sumira doba „najvatrenije unutrašnje preorijentacije mog celokupnog pogleda na svet“. San, štaviše, Tolstoju nudi putokaz, odnosno (raz)rešenje do kojeg njegovi književni junaci nisu uspevali da dođu, zbog čega su, u krajnjem ishodu, birali smrt: tuđu ili sopstvenu.
Knjigu čine dve prepletene i međusobno upotpunjujuće celine. Prvi deo fokusira se na interpretaciju i dubinsko-psihološku analizu Ane Karenjine i „Krojcerove sonate“, sagledavajući muško-ženske odnose koji su doveli do samoubistva naslovne junakinje romana, odnosno do junakovog ubistva supruge u pripoveci. Budući da je Tolstoj, kako autorka ističe, s godinama sve više držao do života – složenog, nesagledivog i teško dokučivog – a sve manje do umetnosti, drugi deo Demona ljubavi posvećen je sagledavanju dve Tolstojeve opsesivne teme iz perspektive njegovog ličnog, unutrašnjeg iskustva.
Za taj deo analize, kao polazište, ali i svojevrsno ishodište, poslužio je Tolstojev veliki, arhetipski san s kraja njegove Ispovesti, sagledan i protumačen iz dubinsko-psihološke perspektive. Reč je o snu koji sumira Tolstojev prolazak kroz egzistencijalnu, psihološku i duhovnu krizu – krizu smisla, ili, kako je on sam formulisao, sumira doba „najvatrenije unutrašnje preorijentacije mog celokupnog pogleda na svet“. San, štaviše, Tolstoju nudi putokaz, odnosno (raz)rešenje do kojeg njegovi književni junaci nisu uspevali da dođu, zbog čega su, u krajnjem ishodu, birali smrt: tuđu ili sopstvenu.
