Bogorodičin vitez
Brend:Tanesi
Prodavac:DELFI KNJIŽARE
1.320RSD
Ananas. Broj 1 e-trgovac u Srbiji.
Najbolji odnos cene i kvaliteta za 2025/2026 od strane ICERITAS.
Bogorodičin vitez je istorijski roman objavljen 1929, iste godine kao i delo U potrazi za Velikim Kanom (Tanesi, 2023.) i predstavlja njegov nastavak. Ovo delo, na osnovu istorijskih događaja, pripoveda o životu istraživača i osvajača Južne Amerike, Alonsa de Ohede, čiji je nadimak i bio Bogorodičin vitez. U potrazi za Velikim Kanom je prvi roman iz projekta kojim je Ibanjes hteo da prikaže osvajanje Amerike. Trebao je da se sastoji od četiri romana u kojima je prvi prikazao Kolumbov poduhvat, drugi, Bogorodičin vitez, pohode Alonsa de Ohede, treći je trebao da se bavi Kortesovim osvajanjem Meksika, a četvrti Pisarovim osvajanjem Perua. Smrt ga je sprečila u ostvarivanju projekta i posthumno su objavljena samo prva dva.
Visente Blasko Ibanjez, jedan od najvećih španskih pisaca svih vremena, pedantno je istražio istoriju događaja koji su se odigrali u prvoj polovini XVI veka, da bi napisao ovaj roman sa najvećom mogućom tačnošću i istinitošću. Sigurno je tačna konstatacija koja sugeriše da je u delu Bogorodičin vitez, autor više istoričar nego romanopisac, mada se njegov veliki poetski doprinos i te kako oseća. Za početak, on se odrekao tehnike paralelnog preplitanja vremena: prošlosti i sadašnjosti, koju je koristio u njegovim ranijim istorijskim romanima (Papa Mora, Tanesi 2022.). Sada, istorijske činjenice koje su preuzete iz pisanih dokumenata, koegzistiraju sa fikcijom iz koje izviru likovi Fernanda Kuevasa i Lusere, bračnog para s kojim smo se već sreli u romanu koji prethodi ovom, i kroz koje se uspostavlja kozistentnost između oba narativa. Zahvaljujući ovim imaginarnim likovima, pripovedač može da kombinuje opis stvarnosti sa više frontova. S jedne strane, istorijski sadržaji se obogaćuju kada se događaji tumače iz subjektivne perspektive Alonsa de Ohede, dok s druge strane, vizija tih istih događaja viđena očima Kuevasa i Lusere nudi sasvim drugačiji pristup koji ističe i naglašava različitost glavnih likova, čija je zajednička želja i misija da se domognu zlatnog bogatstva “Novog sveta”.
Visente Blasko Ibanjez, jedan od najvećih španskih pisaca svih vremena, pedantno je istražio istoriju događaja koji su se odigrali u prvoj polovini XVI veka, da bi napisao ovaj roman sa najvećom mogućom tačnošću i istinitošću. Sigurno je tačna konstatacija koja sugeriše da je u delu Bogorodičin vitez, autor više istoričar nego romanopisac, mada se njegov veliki poetski doprinos i te kako oseća. Za početak, on se odrekao tehnike paralelnog preplitanja vremena: prošlosti i sadašnjosti, koju je koristio u njegovim ranijim istorijskim romanima (Papa Mora, Tanesi 2022.). Sada, istorijske činjenice koje su preuzete iz pisanih dokumenata, koegzistiraju sa fikcijom iz koje izviru likovi Fernanda Kuevasa i Lusere, bračnog para s kojim smo se već sreli u romanu koji prethodi ovom, i kroz koje se uspostavlja kozistentnost između oba narativa. Zahvaljujući ovim imaginarnim likovima, pripovedač može da kombinuje opis stvarnosti sa više frontova. S jedne strane, istorijski sadržaji se obogaćuju kada se događaji tumače iz subjektivne perspektive Alonsa de Ohede, dok s druge strane, vizija tih istih događaja viđena očima Kuevasa i Lusere nudi sasvim drugačiji pristup koji ističe i naglašava različitost glavnih likova, čija je zajednička želja i misija da se domognu zlatnog bogatstva “Novog sveta”.
