Amor i Psiha: Ljubavne priče

Dela zanosne književno-umetničke lepote stvorila je ljubav, taj simbol savršenstva, čežnje, celovitosti i večne mladosti telesne i duhovne. Ljubavne priče u knjizi Amor i Psiha pripadaju takvim delima. Na početku je data legenda o svevremenoj ljubavi Amora i Psihe, smrtne lepotice, kojoj besmrtnost daruju bogovi i besmrtnog boga ljubavi. Ta himna ljubavi, koja je u svetskoj književnosti poznata kao „Priča o Amoru i Psihi“, uzeta je iz Apulejevih Metamorfoza, jedinog u potpunosti sačuvanog romana rimske književnosti, poznatog pod naslovom Zlatni magarac. Slede, zatim, srpska narodna bajka „Zlatna jabuka i devet paunica“ i „Uspavana lepotica“ Šarla Peroa, a potom ruska narodna bajka „Vasilisa Prekrasna“, „Pepeljuga“ Braće Grim i francuska narodna priča „Devojka mornar“. Na kraju knjige data je Andersenova priča „Amajlija“, koja kazuje o ljubavnoj sreći. Knjiga, koja je namenjena deci, čiji znatan deo čine bajke, počinje pričom o čežnji ljudske duše za božanskom ljubavlju, a završava se kazivanjem o sreći, gde je prisutan i čuveni motiv o „košulji srećnog čoveka“, tj. o sreći siromaha.

Knjiga Amor i Psiha ima sedam priča, što simbolizuje savršenstvo i dovršenu celovitost a što je duboko ukorenjeno, između ostalog, i u hrišćansko poimanje sveta. Sedmog dana, kao što je poznato, Bog se odmarao, zato broj sedam može da predstavlja i meru dovršenog vremena. Ljubavne teme i motivi takođe doprinose celovitosti knjige koja je ime dobila po 96 priča o božanskoj ljubavi, pisca rođenog u jednoj rimskoj koloniji na severu Afrike, 125. godine naše ere. Birane su priče koje su izraz čežnje ka čistoj, ničim pomućenoj ljubavi, koje doprinose ostvarivanju ideala plemenitosti, dobrote, a nadasve tvorevine visoke umetničke vrednosti.